ShoutMix chat widget

เปิดตัวบล๊อกเปิดใจผม...

posted on 13 May 2010 18:38 by hypnotist in etc

เนื่องจากไม่มีไรทำแล้วในชีวิต...

หรือจะเรียกอีกอย่างนึงได้ว่า ไม่อยากจะทำอะไรเดิมๆแล้ว...

จึงเริ่มมาอัพบล๊อกประหลาดๆของตัวเอง...

จริงๆมันก็เหมือนการทดสอบความขยันและความอดทน...

ว่าจะอัพบล๊อกแบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน...

จากประวัติอันโชกโชนรู้สึกเหมือนจะสามารถจมอยู่กับบล๊อกอะไรแบบนี้ได้ไม่นานนัก...

และก็จะจากไปทำอะไรอย่างอื่นที่มันแปร่งๆต่อ...

ช่วงนี้มีอะไรๆก็ตามที่มันไร้สาระอยู่อย่างน้อย90กว่าเปอร์เซ็นต์ในสมอง...

ดังนั้นเลยมีอะไรให้มาแพล่มมากมาย...

หวังแต่ว่าคนอ่านจะไม่จากไปซะก่อน...

แต่จริงๆถ้าท่านจะจากไปเราก็ยังจะคงแพล่มต่ออยู่ดี...

ตอนนี้ก็กำลังปวดตับกับเรื่องที่มีสาระในชีวิตอยู่...

ถึงได้มาจมปลักกับเรื่องไร้สาระให้ลืมๆเรื่องมีสาระพวกนั้นไป...

คิดถึงปัญหาต่างๆแล้วตับก็ทำงานหนัก...

อยากให้มันได้พักมั่งแต่ถ้าจะให้มันลาพักร้อนหยุดทำงานสักเดือน...

เราคงต้องไปพักร้อนต่อจากมันอีกยาวเลยกว่าจะเกิดใหม่...

ช่วงนี้ผมกำลังไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี...

อีกไม่นานก็ต้องentแล้ว...

จะเอาคณะไหน...มหาลัยไรยังไม่รู้ตัวเองเลย...

จะเดินตามที่ป้ายบอกทางชี้ให้มันก็ยังไงๆอยู่...

มีแต่คนบอกว่าควรเลือกด้วยตัวเอง...

แต่บางทีคนที่พูดอย่างนั้นกลับเป็นคนโน้มน้าวให้เราเดินไปตามป้ายซะอย่างนั้น...

ฟังแล้วงงๆมั้ย...เรื่องมีสาระก็งี้แหละ...

จริงๆผมเป็นคนที่ชอบทางด้านดนตรีอยู่...

แต่ด้านนี้ก็หางานยากน่ะนะ...

อีกด้านก็คงเป็นการเขียนหนังสือ...

ผมชอบเขียนหนังสือแนวผจญภัยอะไรเทือกนั้น...

อาชีพอิสระมันดีใช่มั้ยล่ะ...

แต่มันก็มีแต่คนพ่นใส่หูให้ฟังแต่คำว่านักเขียนไส้แห้ง...

หึ...หึ...ก็อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้สินะ

ทางด้านทำขนมผมก็สนใจมากๆเลยนะ...

ถึงแม้จะเคยทำแค่ไม่กี่อย่าง...

แต่ก็มั่นใจฝีมือตัวเองพอดู...

อยากจะลองไปด้านนี้...แต่คิดๆดูว่าค่าอุปกรณ์อะไรพวกนั้นมันแพง...

และงานก็คงไม่ได้ค่าปะทังชีวิตอะไรมากมาย...

เคยคิดอยู่พักนึงด้วยว่าอยากเป็นคนที่เลี้ยงดูเพาะพันธุ์สัตว์หายาก...

แต่ดันต้องเรียนตั้งหกปี...ความอดทนผมคงไม่มีขนาดนั้น...

ฟังมาเรื่อยๆท่านอาจจะคิดว่าผมไม่เอาไหนเองรึเปล่า...

บางทีมันอาจจะใช่ก็ได้แหละนะ...

ผมเคยคิดจะทำอะไรจริงจัง...แต่ผลที่ได้มามันไม่น่ายินดีอย่างที่คิด...

ท้อเลยล่ะ...ผมอยากจะทำอะไรสักอย่าง...

แต่ก็ยังไม่รู้ตัวเองจริงๆสักที...

ความฝันของผมคือ...ผมอยากจะทำสิ่งที่ผมชอบและเลี้ยงดูครอบครัวผมให้ได้แค่นั้น...

จริงๆผมเคยพูดถึงความมุ่งมั่นของผมให้คนอื่นฟัง...

แต่เค้าก็พูดเหมือนว่า..."นายมันได้แต่พูดนั่นแหละ"...

ผมอยากแสดงให้เค้าดูว่าผมทำได้จริงๆนะ...

แต่ความกล้ามัน...ไม่ทราบว่าหดหายไปจากตัวผมเมื่อไหร่...

รู้ตัวอีกที...มานั่งบ่นไรไม่รู้อยู่นี่ซะแล้ว...

จริงๆก็ไม่คิดว่าตัวเองจะพ่นอะไรออกมามากมายขนาดนี้...

กะว่าจะมาอัพบล๊อกสนุกๆเฉยๆสักหน่อย...

แต่มันก็เลยเถิดจนได้...

ผมน่ะนะ...เป็นคนที่ชอบอยู่คนเดียวเงียบๆ...

ทำอะไรคนเดียว...ไม่ต้องอยู่ในสายตาของคนอื่น...

ถ้าต้องการเข้าสังคม...ก็แค่เพียงแอบมองอยู่ห่างๆเป็นพอ...

แต่จริงๆการได้รับความรักและความเป็นห่วงจากคนอื่นนั้น...

เป็นของขวัญชั้นเลิศสำหรับผม...

ผมไม่ค่อยได้มันบ่อยนักหรอก...

เพราะว่าผมเป็นคนที่ไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่...

ตัวเองป่วยก็ทำท่าว่าสบายดี...

อารมณ์ไม่ดีก็ยังยิ้มให้คนอื่น...

ทำตัวปกติไม่ให้คนอื่นเป็นห่วงตลอดเวลา...

นึกๆดูแล้วตัวเองก็ปิดกั้นคนอื่นไว้เหมือนกัน...

จริงๆแล้วส่วนใหญ่คนใกล้ชิดผมไม่ค่อยรู้เรื่องของผมหรอก...

บางทีพวกท่านอาจจะรู้มากกว่าด้วยซ้ำ...

ผมดูมืดมนมากไปมั้ยเนี่ย...

ไม่น่าหลุดปากแพล่มไปเยอะเลย...

แต่ก็ถือว่าเราจะได้รู้จักกันมากขึ้นละกันนะครับ...

เฮ้อ..ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนโรคเก่าจะกำเริบ...

ผมเริ่มแสบร้อนเหมือนโดนมีดกรีดลึกๆตรงราวอกข้างซ้ายอีกแล้ว...

ห่างหายมันไปพักนึงเพราะยาช่วยแล้วเชียว...

ผมไม่เป็นไรมากหรอก...

อาการแบบนี้...คล้ายๆกับกำลังเรียกหาของกิน...

แต่กินเท่าไหร่ก็ไม่พอเท่านั้น...

"โรคกระเพาะ"น่ะครับ...

มันทำให้ผมกินอะไรๆหลายอย่างไม่ได้...

ของเผ็ดกับน้ำอัดลมนี่ห้ามกระเดี๊อกไปเลย...

แต่ยังดีที่ผมไม่ค่อยชอบของพวกนี้อยู่แล้ว...

อาาา...อีกเรื่องของผม...

ผมเมารถ เมาเรือ เมาลิฟพ์ครับ...

แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่าเมาเครื่องบินรึเปล่า...

ยังไม่เคยขึ้นเลย...ผมว่าแผนว่าจะขึ้นมันก่อนอายุ23...

แต่ไม่รู้จะได้รึเปล่า...ถ้าได้ก่อนเมื่อไหร่ผมจะมาบอกนะครับ...

ถ้าผมยังสถิตอยู่แถวนี้...

บล๊อกผมนี่มันประหลาดไปรึเปล่าเนี่ย...

มันไม่มีแนวทางอะไรก็ตามที่แน่นอนเลยสินะ...

คิดว่าเอาไว้อ่านฆ่าเวลาละกัน...

ถ้าท่านอ่านมาจนถึงตรงนี้ก็สุโค่ยมากแล้วครับ...

ผมไม่กล้าขอให้ใครอ่านให้จบหรอก...

มันคงไร้สาระไป...แต่ถ้าท่านอ่านจนจบ...

ผมก็ขอบคุณท่านมากครับ...

อย่างที่ว่ามาตอนแรกๆว่าผมชอบดนตรีนั้น...

ขอขยายความหน่อยนะครับ...

ที่ผมชอบเป็นพิเศษน่ะคือการร้องเพลง...

ผมมักจะหาเพลงสากลเพราะๆมาหัดร้องครับ...

นอกจากนั้นผมก็เล่นออร์แกนบ้างอ่ะครับ...

แต่ไม่ค่อยบ่อยมากเท่าไหร่...

บังเอิญที่ตั้งออร์แกนผมไม่ค่อยสวยเท่าไหร่...

คนเยอะครับ..แถวนั้น...มีคนอื่นอยู่แถวนั้นตลอด...

ผมไม่ค่อยชอบเล่นดนตรีต่อหน้าคนอื่น...

เลยต้องหาผ้าคลุมมาคลุมกันฝุ่นให้ออร์แกนตัวนั้นไป...

เครื่องดนตรีอีกอย่างนึงที่ผมชอบคือคลาริเน็ตครับ...

ผมเคยอยู่วงโย...แต่แค่ไม่นาน...

ปีนี้ผมตัดสินใจจะเข้าอีกครั้ง...

เพื่อไปหาเพื่อนเก่า...คลาริเน็ตในวงโยนั่นน่ะ...

ไม่ได้เจอกันนานเลย...คิดถึงมากมาย...

อีกเรื่อง...การเขียนหนังสือใช่มั้ยครับ...

ผมเขียนลงเน็ตอยู่พักนึงครับ...

ได้เป็นนักเขียนแนะนำของเว็บyenta4...

แต่สักพักผมก็เลิกไป...ตอนนี้ฝีมือการเขียนขึ้นสนิมไปนิดนึงแล้ว...

ด้านการทำขนมเหรอครับ...ผมเคยทำไม่กี่อย่างจริงๆ...

แต่ที่ทำแล้วกินได้...ฝีมือไม่คลาดเคลื่อนก็มีอยู่อย่างเดียว...

พายบลูเบอร์รี่มั้งครับ...จำได้แต่หน้าตากับรส...

จำชื่อไม่ได้ซะงั้นอ่ะ...

ตอนนี้ก็กำลังจะฝึกทำอย่างอื่นบ้าง...

แต่อุปกรณ์มันแพง...ส่วนผสมไรพวกนั้นน่ะนะ...

จะซื้อเตาอบก็คงโดนท่านแม่ตบไปก่อน...

ถึงจะได้มาฟรีก็ยังหาที่ตั้งในบ้านไม่ได้เลย...

เรื่องจะเลี้ยงสัตว์ผมก็มีประสบการณ์ไม่ดีเท่าไหร่...

ตายอยู่เรื่อยเลย...สงสัยผมคงต้องเลี้ยงแต่สัตว์ถึกๆหน่อยละมั้ง...

แต่ผมมีสัตว์ที่ไม่ชอบมากๆอยู่...สัตว์ที่สกปรกอ่ะครับ...

ผมชอบพวกสัตว์แบบแมงมุมหรืออะไรแบบนั้นด้วยนะครับ...

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าเอามาพูดเท่าไหร่ละมั้ง...

ก็เห็นไม่ค่อยมีใครชอบกัน...

ผมอยากเลี้ยงทารันทูร่า เรดนีกับไฟท์เรกมากๆ...

หมาน้ำ เบี๊ยด คาร์เมเลี่ยน อยากได้สุดๆ...

แต่ถ้าอุ้มสัตว์พวกนี้สักตัวกลับบ้านคราวนี้แม่คงถอดรองเท้าเขวี้ยงใส่เลยมั้ง...

แต่ถ้าได้มาเมื่อไหร่จะแอบเลี้ยงครับ...

สำหรับบล๊อกนี้ผมกะไว้ว่าจะรวบรวมเอาสิ่งที่ผมชอบจากหลายๆที่มารวมกันไว้ที่นี่อ่ะครับ...

บล๊อกนี้ก็คงจะมีหลายๆรส...หลายๆมุม...

ให้พวกท่านได้ชิมกัน...

ผมจะแยกไว้...ใครชอบอะไรก็ดูเอาตามนั้นเลยครับ...

ก็จะมีห้องดนตรี...เอาไว้ฝากโน๊ตเพลง...เนื้อร้องเพลงเพราะๆ...ไว้ให้พวกท่าน...

ห้องเขียนหนังสือ...ที่ผมอาจเอาเรื่องที่ผมเขียนมาลง...

ห้องทำขนม...มาลองผิดลองถูกด้วยกันนะครับ...

ห้องเพาะเลี้ยงสัตว์...สำหรับผู้ที่อยากเลี้ยงตัวอะไรไว้เป็นเพื่อนคลายเหงา...

ถ้ามีปัญหาอะไรเกี่ยวกับสี่เรื่องข้างต้นนี้...

เราก็สามารถมาพูดคุยแบ่งปันกันได้นะครับ...

ผมอาจจะไม่ได้รู้อะไรมากมาย...

แต่อย่างน้อยมันดีกว่าเก็บไว้สงสัยคนเดียวนะครับ...

(โอ้ววว...รู้สึกเหมือนผมเองมามีสาระในสมองเอานิดๆตอนท้าย...)

สำหรับท่านที่อ่านมาถึงตรงนี้...

ยินดีด้วยนะครับใกล้จบแล้ว...

ที่เหลือก็คือ...คำว่า...

                                                                   ตัดบทจบ.

-------------------------------------------------------------

สำหรับใครที่ต้องการดูหน้าเก่าๆของบล๊อก

ที่ถูกดันตกลงไปจนหาไม่เจอ

ให้ไปกดเอาที่หัวข้อหลักต่างๆตรงหัวบล๊อก

ถัดจากคำว่าhomeนะครับ

ผมจะรวบรวมเอาไว้อยู่ตรงนั้นทั้งหมด

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ว อ่านจนจบ

(ยกยอตัวเองเจง)sad smile

ใบบัวบก ไม่ต้อง!!! มีเป็นทุ่งแล้ววwink

#1 By ★Gelïebtзr_2PM¿¿¿ on 2010-05-14 15:17